Just a little bit TLC makes a big difference in the world

Comité van Aanbeveling

Adriaan van Dis
Foppe de Haan
Mathilde Boersema
Glen Salmon
Youp van 't Hek
Huub Oosterhuis
Skip Navigation Links
Home
Nieuws
Wie zijn wij?
Wat kunt u doen?
Wat is er al bereikt?
Contact
ANBI

Download: Stef Bos, Jij daar in het donker.




Gister ben ik voor het eerst naar het ziekenhuis geweest met een Amerikaanse vrijwilligster en drie kindjes. Waarvan 2 nog heel klein zijn! Een van hen is vorige week pas bij TLC gekomen. We zouden een afspraak hebben om hun oogjes na te laten kijken, maar dat bleek nog heel wat voeten in de aarde te hebben. We werden letterlijk van het kastje naar de muur gestuurd en weer terug. Na een hele tijd waren we eindelijk op de goede plek (Room 1) en toen begon het wachten, en wachten, en wachten. Met z'n tweeën drie kindjes vasthouden en op houten bankjes zitten, tussen andere mensen met kindjes gepropt. Toen we eindelijk aan de beurt waren, werd mijn collega met de twee kleintjes ergens anders heen gestuurd en bleef ik alleen achter. Toen ik aan de beurt was, werden de oogjes bekeken en me verteld dat ik met haar naar de darkroom moest voor druppeltjes om haar oogjes groter te laten worden, zodat ze er goed in konden kijken. De darkroom bleek niets meer te zijn dan het einde van de gang waar de ramen zwart geschilderd waren, dat was wel heel grappig! Daar hebben we een hele lange tijd gezeten en elke keer maar weer meer druppeltjes omdat haar pupillen niet groot genoeg werden. Hetzelfde voor de andere twee kleintjes, dat duurde nog veel langer. Eenmaal weer terug bij Room 1 weer wachten en uiteindelijk werden haar oogjes goed bekeken. Haar oogjes bleken te verschillen van elkaar, dus ze moet nu weer terug komen voor een andere afspraak. Ondertussen waren we al uren verder en we waren vergeten om eten en drinken voor onszelf mee te nemen. Zere billen van het zitten en huilende kindjes. Hoewel ze het erg goed deden voor de tijd dat we daar waren. We waren er om 8 uur 's ochtends en waren om half 2 's middags pas weer terug. Maar dat schijnt nog best een recordtijd te zijn hier.

Het was heel gek om in het ziekenhuis te zijn, want het is niet een groot gebouw, het zijn allemaal kleine gebouwtjes. En de hallen zitten vol met rijen mensen die wachten op hun beurt. Ze zitten op de grond en op bankjes tegen elkaar geplakt. Toen wij, als een van de weinige blanken, daar tussen liepen, werden we wel aangestaard. En we hadden natuurlijk ook nog eens gekleurde kindjes bij ons. Voor hen waarschijnlijk heel raar om te zien.
Het was een hele ervaring en waarschijnlijk zal ik wel vaker gaan, maar ik vind het wel fascinerend hoe het eraan toe gaat.
Daarna zou ik vrij zijn, maar de training voor medicijnen wachtte nog op mij, dus die er meteen achteraan gedaan. Daarna de TLC-meeting (altijd woensdag om half 3) en toen eindelijk genieten van mijn vrije middag.

Met mijn collega vrijwilligster uit Noorwegen had ik een kampvuur georganiseerd en wijn, warme chocolademelk en marshmellows ingeslagen. Met een andere Nederlandse vrijwilligster had ik aan het eind van de dag hout gesprokkeld en een vuur gebouwd. Ik moet eerlijk zeggen dat we daar beter in zijn dan we dachten! En langzaamaan kwamen de anderen er ook aan en werd het al gauw een gezellige avond met leuke gesprekken en aan het eind kwam de gitaar te voorschijn. Erg geslaagd!

Vanochtend werd ik meteen aan het werk gezet met de medicijnen, ze krijgen 's ochtends veel vitaminen, ijzer, sommigen antibiotica. Het was wel even zoeken naar alles! En dan van elke groep opschrijven wie wat krijgt en dan op naar de volgende groep. Eigenlijk wilde ik het niet doen, maar ze vonden dat ik het toch moest proberen. En daar hebben ze gelijk in. Ik vond het helemaal niet erg om te doen, misschien zelfs wel leuk. We proberen er een feestje van te maken als we ze medicijnen geven, om het toch een beetje leuk te maken voor ze. Sommigen van hen zullen hun hele leven medicijnen moeten slikken, dus wat extra aandacht tijdens het geven van medicijnen kan geen kwaad.

Vandaag is het hier een feestdag, maar heb niet onthouden hoe het heet. Het heeft te maken met familie en er wordt hier groot uitgepakt. Er zijn twee springkussens, we krijgen heel veel bezoek en het zwembad gaat open. Ben benieuwd!
Ook wordt er vandaag een meisje geadopteerd! De eerste adoptie sinds ik hier ben en het voelt zo gaaf! Eindelijk meemaken waar het hier allemaal om gaat. De familie is super aardig en heeft alle vrijwilligers opgezocht voor een praatje. Maandag worden er nog twee jongetjes geadopteerd, echt super!
Ja, ik wil helpen
Enkele van onze sponsors
Nieuws

TLC Children's Home sluit haar deuren
11/26/2018 12:00:00 AM TLC Children's Home in Zuid-Afrika heeft besloten om haar deuren te sluiten. De huidige activiteiten zullen in 6 maanden worden afgebouwd.

PRESS RELEASE
11/20/2018 12:00:00 AM TLC Children’s Home South Africa decided to stop using our support immediately.

Kinderen zonder thuis
11/20/2018 12:00:00 AM Het lot van kwetsbare kinderen gaat veel mensen aan het hart. Ze doen vrijwilligerswerk in een weeshuis. Voor hen is deze gids bedoeld.